L’Amour Ouf is een Franse film geregisseerd door Gilles Lellouche, die op 16 oktober 2024 in de bioscoop uitkwam en nu beschikbaar is op Netflix. Met een looptijd van 2u45 mengt deze lange film romantiek, drama en thriller in het noorden van Frankrijk in de jaren ’80. De komst op het streamingplatform heropent het debat over een film die evenzeer verdeelt als het boeit.
Narratieve structuur en tijdsindeling van de film van Gilles Lellouche
Het scenario, mede geschreven door Gilles Lellouche en Ahmed Hamidi, volgt twee personages, Jackie en Clotaire, van de schoolbanken tot de volwassenheid. Deze opbouw in twee tijdperken steunt op een dubbele casting: Mallory Wanecque en Malik Frikah spelen de tienerversies, terwijl Adèle Exarchopoulos en François Civil de volwassen versie overnemen.
Aanrader : Ontdek de laatste beautytrends en nieuws om je dagelijkse routine te verfraaien
Deze narratieve keuze legt een bijzondere ritme op. De eerste helft creëert een sfeer van tienerchroniek tussen de dokken van de haven en de straten van een industriële stad. De tweede helft verschuift naar een donkerder register, waar het criminele verleden van Clotaire het koppel inhaalt. De overgang tussen deze twee blokken vormt het draaipunt van de film.
Bij het doorbladeren van de recensies op Utile au Quotidien, komt deze idee van een film die speelt met twee verschillende tonaliteiten naar voren, bijna twee films in één, wat deels de gepolariseerde reacties van het publiek verklaart.
Aanrader : Verbeter je Frans: tips om veelvoorkomende vervoegingen niet meer te verwarren
Gespleten ontvangst tussen persrecensies en Netflix-kijkers
L’Amour Ouf genereert radicaal verschillende meningen afhankelijk van het ontvangstkanaal. Op Reddit (r/CineSeries) wordt de film omschreven als “niet echt geweldig”, met terugkerende klachten over de als te lang beschouwde duur en een “verzamelaar” aspect in de regie. Een deel van het cinefiele publiek verwijt Lellouche dat hij te veel wil doen.
De kopers van de Blu-ray 4K hebben een tegenovergestelde mening. Op de Fnac zijn de reacties overwegend enthousiast, met formuleringen zoals “Super film. Je merkt de tijd niet voorbijgaan. Ik raad het ten zeerste aan.” Dit verschil tussen de online ontvangst op sociale media en die van fysieke kopers is het vermelden waard.
Netflix plaatst de film in zijn rubriek “romantische films”, naast lichtere en internationale komedies. Deze classificatie als Franse evenementromance beïnvloedt de verwachtingen van de abonnees, die soms een dramatische thriller ontdekken waar ze een klassieke liefdesverhaal verwachtten.
Regie en muzikale leiding: wat werkt in L’Amour Ouf
De regie van Gilles Lellouche steunt op een zorgvuldige reconstructie van de jaren ’80 in het noorden van Frankrijk. Het werk aan de havendecors, de kostuums en het licht geeft de film een dichte visuele textuur. Het is op dit terrein dat de pers unaniem de kwaliteit van het geleverde werk erkent.
De muziek speelt een structurerende rol in het verhaal. De soundtrack beperkt zich niet tot het begeleiden van de scènes: ze geeft ritme aan de overgangen tussen de tijdperken en versterkt de toonbreuken. Verschillende sequenties steunen bijna volledig op de muzikale score om de emotie over te brengen.
De bijrolverdeling versterkt deze architectuur. Alain Chabat, Benoît Poelvoorde, Vincent Lacoste, Raphaël Quenard en Karim Leklou verschijnen in rollen die elk een andere kleur toevoegen. Deze dichtheid van bijrollen geeft de film zijn koorachtige aspect, soms ten koste van de hoofdverhaallijn.
De elementen die de kijkers verdelen
Drie punten komen systematisch terug in de discussies over de film:
- De duur van 2u45, die sommigen gerechtvaardigd vinden door de omvang van het verhaal en anderen te lang vinden door scènes die niets bijdragen aan de centrale intrige
- De mix van genres (romantiek, thriller, komedie, sociaal drama) die een indruk van verspreiding kan geven, alsof de film twijfelt tussen verschillende identiteiten
- De behandeling van het personage van de volwassen Clotaire, wiens criminele pad meer conventioneel lijkt behandeld dan het tienergedeelte
Waarom L’Amour Ouf op Netflix kijken in plaats van in de bioscoop
Het Netflix-formaat biedt een concreet voordeel voor een film van deze lengte. De mogelijkheid om een pauze te nemen, terug te spoelen naar een scène of de film in twee sessies te bekijken, verandert de ervaring. Verschillende kijkers op sociale media vermelden dat het kijken vanuit huis de lengte-ervaring verzacht die in de bioscoop als zwaar kon worden ervaren.
De beeldkwaliteit op het platform stelt ook in staat om te genieten van het fotografiewerk, zelfs zonder de Blu-ray 4K-editie. Voor een film waarvan de visuele kracht een van de belangrijkste troeven is, is dat een niet te verwaarlozen punt.
Voor wie is deze film bedoeld
L’Amour Ouf is geen romantische komedie in de klassieke zin. Het publiek dat houdt van Franse dramatische fresco’s met een brede cast en een ambitie van “totale” cinema zal er zijn gading in vinden. Degenen die op zoek zijn naar een strak en lineair verhaal, riskeren af te haken in de tweede helft.
De film functioneert ook als een etalage van de hedendaagse Franse cinema. Adèle Exarchopoulos en François Civil leveren prestaties die op zichzelf het kijken rechtvaardigen, ongeacht de bedenkingen die men kan hebben over het scenario.
De komst van L’Amour Ouf op Netflix heeft de discussies over de film nieuw leven ingeblazen, met een nieuw publiek dat het ontdekt zonder de verwachtingen die aan het filmfestival van Cannes of de bioscooprelease zijn verbonden. Dit tijdsverschil leidt soms tot meer genuanceerde meningen, vrij van de aanvankelijke hype. De film wint waarschijnlijk aan waarde als hij wordt benaderd zonder vooropgezette ideeën over wat hij zou moeten zijn.